HISTORIA

Primeiros anos, a AELETI e consolidación.

Semana Santa de 2001. Almuñécar. Curso de interpretación. Reúnense prestixiosos profesionais desta materia, tanto docentes, como profesionais e investigadores para tratar a calidade da mesma, así como un grupo de estudantes atraídos pola curiosidade de ver a tantos «famosos» e, ¿por que non?, quizais un tanto motivados tamén polo calorciño de Almuñécar.

Foi alí onde Anna García-Barrios Quilón, coñecida hoxe en día como Anuska «en todo o mundo mundial» por profesionais e estudantes de Tradución e Interpretación de case tódalas Universidades de España, coñeceu a Magec Borges. Ambos rapidamente pensaron que era necesario establecer algún tipo de contacto máis directo entre os alumnos de Tradución e Interpretación das distintas universidades do país e de aí xurdiu a idea de realizar un encontro de alumnos de Tradución e Interpretación a nivel nacional onde os estudantes puideran intercambiar ideas, coñecer como funcionan as distintas universidades, así como asistir a diversos relatorios sobre diversos ámbitos de ambas disciplinas.

Alfredo Blanco Solís, inseparable compañeiro de Anuska, confesou varias veces que sempre pensou que todas aquelas boas intencións quedaríanse só neso, en boas intencións e na euforia do momento.

Alfre foi bastante escéptico en todo momento e sempre pensou que nunca se organizaría nada. Con todo, Anuska seguía chea de ilusión por facer realidade esa idea o ó menos quería intentalo.

Unha vez de volta en Salamanca, universidade na que ambos estudaban, Anuska volve a insistir na idea e sen saber moi ben nin como nin por que ambos se embarcaron Nesta tolemia, que posteriormente resultou non ter tanto de tolemia.

Dende o primeiro momento recibiron un gran apoio por parte da facultade e principalmente da Decana Pilar Elena, do Vicedecano Carlos Fortea, a quen consultaron mil temas relacionados coa tradución, e de Jesús Baigorri e Marina Pascual sobre todo o referido á interpretación.

Eles, e moitos outros, puxéronlles en contacto con xente, déronlles ideas, facilitáronlles mil aspectos… Pero o mérito fundamental téñeno Anuska e Alfredo. Nunha ocasión Alfredo comentaba: «Creo que un dos alicerces de que todo saíse ben foi que dende o comezo tivemos moi clara a idea que queríamos defender. As nosas intencións eran principalmente dous: por en contacto ós estudantes de distintas facultades e debater distintos temas relacionados cos estudos e a futura profesión e ofrecer unha serie de relatorios dadas por profesionais que fixeran ver ós estudantes a diversidade de posibilidades que ofrece esta titulación”.

Era algo máis que unha pequena aspiración para dous simples estudantes de Tradución e Interpretación de terceiro curso, sen recursos e sen contactos, que, con todo, fíxose posible a base de esperanza, ilusión, paciencia e un pouco de fe. «Querer é poder» e ambos nolo demostraron a todos durante os catro días que pasamos en Salamanca. Por se todo isto parecera pouco traballo, comentaba Alfre que «Como pequena aposta persoal, pretendimos que aprobáranse os estatutos dunha asociación de estudantes de tradución e interpretación», algo que, con todo, non pareceu convencer a todos, pero que estableceu un precedente e que levounos a todos a reflexionar seriamente sobre o tema e que esperemos que nos futuros encontros de ENETI terán os seus froitos.

Foi durante o I ENETI que os alumnos de Tradución e Interpretación da Universidad de Málaga comprometéronse a continuar a labor que iniciaron os compañeiros de Salamanca facendo posible o II Encontro Nacional de Estudantes de Tradución e Interpretación que tivo lugar os días 6 e 7 de marzo de 2003 na Universidad de Málaga.

Nese II ENETI, que de novo resultou nun gran éxito, tivo lugar a creación da Asociación Española de Licenciados e Estudantes de Tradución e Interpretación, a AELETI (unha sorte de precursora da actual AETI). Os seus principais obxectivos foron servir como unión entre estudantes e profesionais, organizar tódolos anos o ENETI e outros congresos, defender os dereitos do tradutor e do intérprete, entre outras cosas.

A partir de esa edición, o ENETI continuou organizándose por diferentes facultades de toda España. A atracción que xera o evento vai crecendo con cada ano, celebrándose ininterrompidamente durante oito anos e sempre cun grupo de estudantes disposto a organizalo sen importar cal fora a súa universidade. Con cada evento, a asistencia foi en aumento tamén, chegándose dende os 100 asistentes do ENETI de Salamanca a máis de 300 na súa VIII edición. Con todo, no 2009 xurdiría un problema que levaría á desaparición do ENETI durante máis de 2 anos.

 

VIII ENETI e desaparición.

O VIII ENETI, organizado polos estudantes da Universitat Autònoma de Barcelona os días 27 e 28 de marzo de 2009, de novo congregou a un gran número de estudantes de diferentes facultades do ámbito universitario español. Tras o evento, expúxose o seguinte ENETI e ata elixiuse a sede, pero nunca chegou a realizarse.

O ENETI desaparece por diversas razóns, entre elas a desaparición da AELETI e o seu respaldo, que era quen velaba pola súa organización; a falta de acordo coa universidade sede, á cal non pedíraselle permiso para organizalo, etc.

Sen ese ENETI, o ano seguinte tampouco houbo, pois ningún estudante decidiu tomar o relevo para facerse cargo da organización, perdéndose así dende o 2009 ata o 2012 e facendo que se convertese en algo practicamente esquecido por tódolos estudantes de TeI.

O ENETI de Córdoba.

Despois da organización do VIII na FTI-UAB no ano 2009, produciuse unha desconexión entre os centros universitarios que ofrecían estudos en Tradución e Interpretación e, case tres anos máis tarde, baseándose nas ideas da xa desaparecida AELETI (Asociación de Estudantes e Licenciados en Tradución e Interpretación), os estudantes presentes no encontro de Córdoba decidiron evitar que esta situación repetísese mediante a creación dun organismo que velara polos seus intereses, tanto académicos como profesionais. O primeiro paso foi a recuperación do xa practicamente esquecido ENETI. Aquí tiveron un papel fundamental Judith Hita, Esperanza Pérez, Javier Sánchez Camacho e Rafael Maldonado, entre outros moitos.

Tal e como sinala Judith Hita, unha das persoas que máis loitaron pola recuperación do ENETI «recuperar o ENETI era fundamental por moitas razóns, entre elas, porque era o único punto de encontro máis alá dos foros de Internet que tiñamos os estudantes de TeI. Por outra parte, suplía moito a cantidade de información dispoñible nas universidades e, ademais, permitíanos coñecer como se ensinaba tradución en outras universidades e compartir recursos e información».

Así, a preparación do IX ENETI, realizado en Córdoba, serviu para reimpulsalo ENETI e dalo a coñecer entre as novas xeracións que xa esqueceran que era e para que fixérase nun primeiro momento. Este foi todo un éxito grazas tanto os seus organizadores como os seus relatores, que axudaron enormemente a súa difusión.

Ademais, co fin de evitar a desaparición do ENETI de novo, fundouse a actual AETI, a Asociación Española Universitaria de Tradutores e Intérpretes en Formación, co obxectivo de velar tanto polo ENETI como polos estudantes de Tradución e Interpretación de todo o país.

O ENETI tras o seu retorno: Granada, Soria, Alicante, Valencia…

Tras o ENETI de Córdoba e a fundación da AETI, os ENETIs continuaron organizándose en diferentes facultades de España con cada vez maior asistencia. O X ENETI de Granada atraeu 350 estudantes e foi todo un éxito. O XI ENETI de Soria, con 430 estudantes, afianzou o evento de novo para tódalas novas xeracións de estudantes de Tradución e Interpretación. Finalmente, o XII ENETI de Alicante tivo unha asistencia récord de 700 persoas, co evento chegando a ser tendencia no ámbito nacional na rede social Twitter.

En todos estes eventos a AETI tivo un gran protagonismo: en parte a causa de ser o evento no que se elixe a Xunta Directiva da Asociación, en parte pola presenza das vogalías nos comités organizadores de varios ENETIs.